30 Nisan 2015 Perşembe

Bu Adam Beni Normalleştirecek!

Psikolog maceram pek sıkıntılıdır benim. Malumatınızdır belki aldatma meselesinden sonra ben bir ara psikologa gittim (aldatma ve kıskançlık konulu yazım az sonra...). Direkt ilaç verdiler yolladılar. İlk ilacım ile 10 kilo verdim ve kollarım ful alerji oldu, hem sıska hem de uyuzdum yani. İlacı bıraktım bir süre sonra çünkü eski koca deli olduğuma inandırmaya çalışıyordu beni (ama eminim bunu yaptığının kendi farkında bile değildir). 2 sene ara verdim ama bir gün intiharın eşiğine geldiğimde (depresyon ve intihar şakaya gelecek konular değil çocuklar) yeniden doktora gitmeye karar verdim. Hayır, aile komple delirmiş zaten kimse doktora gitmek istemiyor, birimizin bir yerden başlaması gerekiyor. Bu seferki doktor hemen ilacı yazmadı, seansın sonunu bekledi (çok datlııııı) ve bu sefer de 10 kilo aldıran ancak tenimi bir bebeğin poposu kadar pürüzsüz yapan (çünkü şişkoluktan yeni bir sivilceye bile yer yoktu bedenimde) yeni bir ilaç verdi (bağımlılık ne bilirmisiniz... yıllarca sigara içtim ama asla bağımlı olmadım ama bu ilacı bırakırken bir kokeinman tepkileri veriyordum - ilaç şakaya gelecek konu değil valla). Şişko ama mutlu olma yolunda ilerlemeye başlayan ben, bu yeni doktoruma pek güvenmiştim... taa ki beni "kahve içmeye" davet edinceye kadar.
Hayır, abicim, benim sana gelme sebebim zaten incinen gururum ve özgüven problemim, senin yaptığın iş mi şimdi! 3-4 seans sonra doktor ile ilişkimi kestim ama ilaçlarıma 1,5 sene devam ettim (reçetesiz anti-depresan satılması da şakaya gelecek konu değil çocuklar).
Boşanma, yeni hayat, iş güç ve zayıflama çabalarına karışıp giden hayatımda psikolog dünyasını unuttum. Zaten hepsi de benden deli değil mi!
İstanbul'a taşınıp da, oğlumun ergenliği artık tavan yapmaya başlayınca; ben nasıl ederim de bu çocuğu sağlıklı bir yetişkin olması konusunda destek olurum derken bunun yolunun yine benden geçeceği bilincine vararak "daha iyi bir insan" olmak istiyorum motivasyonu ile psikolog aramaya başladım. Erkek bir psikolog arıyordum çünkü erkeklere dair sormak istediğim bir dünya sorum  vardı. Ancak bu bir önceki felaket psikolog deneyimimden sonra çok kolay bir karar olmadı ama direndim korkularıma. Her işim de olduğu gibi, bu iş için de internete danıştım ve bir doktor buldum. İyi olacak hastanın ayağına doktor gelir derler ya...tam olarak da böyle oldu. Arama kelimelerime karşılık muhteşem sonuç işte parlıyordu karşımada.
Mahir bey ile aylardır çalışıyoruz. Ne oturup ona saatlerce eskilerden başımdan geçenleri anlatıyorum, ne de bana herhangi bir tanı koymaya çalışıyor (çaktırmıyor en azından sağolsun). Ayda 2 kere düzenli olarak gidiyorum ve günlük hayattan bahsediyoruz. Arada o kadar ince yerlerden geçmişime, yaralarıma ve çocukluğuma dokunuyor ki; ne oluyor demeden çözülmeye başlıyorum resmen. Oğlanla da tanıştı, hüngür hüngür ağlayan ve deli deli gülen benle de. Sabırla dinliyor, yönlendiriyor...meğer bu terapi işinin doğrusu böyle oluyormuş dedirtiyor. Sonuç: kesinlikle daha iyi bir anneyim, henüz daha tam olarak istediğim kadar iyi bir insan olduğumu sanmıyorum, çok işi var benle çok. 
Hepimizin içimizi dökecek güvenli bir ortama ihtiyacı var ve aslında psikolojik destek bence kendimize verebileceğimiz en iyi hediye. Ayrıca, bu iş konusunda uzman insanlar varken sıkıntı ve dertlerimizi neden tek başımıza taşıyalım veya sevdiklerimize yıkalım ki. Vallahi psikologlar, hele hele benimki bu iş için bir harika. Her seanstan bol miktarda düşünecek konu ve ödevle ama bir tüy kadar hafif çıkıyorum. Herkese tavsiye ederim.
Tek bir korkum var... zaman içinde beni normalleştirecek ve tüm komikliğimi kaybedeceğim. Bu konuda ona çaktırmadan bir şeyler yapmam lazım :)
Mahir bey'e ulaşmak isteyenler için: http://www.mahirefefalay.com/
Benim yolladığımı söylerseniz, belki sosyalleşme ödevimi yapmış sayar ;)

1 yorum:

  1. Kaç gündür merak ettim daha iyi olmana sevindim oğlanı da tebrik ederim bu psikolog meselelerini bilirim iyisini, gercekten yardım edeni paragöz olmayanı bulmak zordur

    YanıtlaSil