16 Temmuz 2014 Çarşamba

(Anti) Sosyal Bekar Anne

Bekar anne olup insanın da en çok neye vakti kalmıyor biliyor musunuz? Sosyalleşmek.
Hele hele benim gibi yeni bir şehre alışmaya çalışıyorsanız, bu şehir İstanbul ise ve çok yoğun çalışırken hafta sonları bile (onu da henüz bırakacak bir ev gezmesi/gece kalmalı arkadaşı olmadığından) çocuk ile vakit geçiriyorsanız; sosyalleşmek gerçekten de yapılacaklar listesindeki son madde oluyor. Bu formüle bir de benim gibi sosyalleşme tembeli, beceriksizini de eklerseniz tam bir anti-sosyal bir kadın çıkıyor meydana. Çok patavatsız olduğum ve söylediklerimi pat diye söyleyip, pişmanlık ve güvensizlik hislerim ile utanarak baş etmeyeyim diye patavatsızlığımın boy göstereceği ortamlara girmemeyi tercih ediyorum. Zaten de çok yorgunum! 
Çok sevdiğim yakın arkadaşlarım uzaktayım, işyerinde sosyalleşmemeye ant içtim ama yine de sosyal bir hayvan olan bir insan olarak sosyalleşmeye ihtiyaç duymuyor değilim. Genelde de benim profilimde bir insan kimin ile iletişim kurar; marketteki et reyonundaki abi ("Var mı kemiksiz but?" "Ay ramazan da zor mu geçiyor bu sene ne?"), kasa daki tatlı kız ("Geçti değil mi karın ağırın o günkü maydanoz küründen sonra? Demiştim sana!" "Saçlarını kestirmişssin"), simitçi ("Bugünde evde yapamadım kahvaltıyı abi ya!"), apartman görevlisi ("ya Mehmet abi ya; niye sabahları sıcak su yok," "hanım nasıl abi?" "Çocuklar napıyo?" "İyi akşamlar, sana da kolay gelsin") vs.
Bugün de işten eve geç bir saatte dönerken bir araba korna çaldı yanımdan geçerken yavaşladı. Eğildim baktım bana kocaman bir gülümseme ile bakan adam kim.... tabii ki (daha evvel anlattığım) tesisatçı. Ne diyeyim sıcacık sırıtışına sağlık, çok da anti-sosyal olmadığımı hissettim, bu da bana bir hafta yeter...sonra da bir kuaför yapar, manikürcü ile bol bol muhabbet ederim oldu bitti.

1 yorum:

  1. sebep İstanbul, yoğun iş, bekar anne olmak falan değil, inan sosyal olmak çok yorucu ve 35 inden sonra hayatına aldığın arkadaşlarla ise yüzeysel

    YanıtlaSil