24 Haziran 2014 Salı

Bekar Anne'nin (Ergen) Oğluşu

Oğlum bu sene bir hayli büyüdü. Bir kaç ay içinde omuzları genişledi, çocukluk yapısından yavaş yavaş çıkıyor belli. Büyümekle beraber banyo yapma sevgisi de kayboldu. Hormonları sağolsun birde erkek erkek, yapış yapış kokmaya başladı. Bende kendisine Sebamed'den deodorant aldım keza kötü kokular artı onun anti-banyo kampanyası bana fazla gelmeye başlamıştı. Pek sevmedi deodorant işini, arada bir kullanıyor, o da zorlarsam. 
Kokusunu sevmemişmiş deodorantın.
Markete götürdüm bende, kokulu versiyonlara bakmaya. Almadım ama. İçim rahat etmedi benim, sağlık açısında zararlı diye. Kendisi beğendi ama maço parfüm kokularını. Aldırmadım. Ben hazır değilim daha parfümlü kokmasına. Pis koksun daha iyi, sağlıklı ya. Ama büyüyor işte. Deneyimli bir erkek çocuk annesi bana bu yaştaki erkek çocukların vücutlarındaki değişiklikleri görmekten hoşlanmadıklarından dolayı banyo yapmaktan hoşlanmadıklarını söylemişti. Umarım geçicidir bu durum! 
Büyüyor ama, kızlara karşı tavrı değişmedi. Daha sevgili kavramına da hazır değil ki bu da şu anda normal .11 yaşında henüz hala kızlardan nefret eder rollerde. Ya gerçekten de hoşlanmıyor,yaşından dolayı (gerçi sınıftakiler paso sevgili yapmış kendine) ya da bana rol yapıyor bilemedim ama ne zaman kızlar, sevgi, aşk, evlilik konusunu açsam kapatıyor (merak ediyorum beğendiği biri var mı diye napim, soruyorum bende çünkü arkadaşlarının "çıktıkları" bile varmış). Tabii bu konuda sağlıklı rol modeli de yok ya babası sağolsun, konusu açılmıştı bir gün "sen de büyüyeceksin, sevgilin olacak bunlar normal şeyler" dediğimde ve "öf ne gerek var ki" diye cevap verdiğinde "anneciğim, aşk güzeldir, doğaldır bakma ben beceremedim" dedim... demek istemedim ama dedim bir kere! Ne yapalım, söz ağızdan kaçtı bir kere. O da bilsin, öğrensin. Sevginin, yalnızlığın deodorantı yok ki sık gitsin!

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder