18 Aralık 2013 Çarşamba

Alışmış Kudurmuştan Betermiş ve Sanal Arkadaşlık Örneği

Günlerden normal bir gündü, yani dün.
Telefonum çaldı, her zamanki gibi ama bir farkla...
Arayan eski koca.
Benden ne istedi.... sevgilisi gelecekmiş. Onu karşılamamı istedi benden. "Kız bilemez" dedi, "bulamaz yol yordam!"
Havaalanından alıp bir başka uçağa bindirmemi istedi. Taaa karşıdaki havaalanında.
Haydi o istedi tamam da... ben nasıl olur da bir an için "yapabilirim", kıza üzülüp, "yapmalıyım "diye düşündüm!!! Yılların alışkanlığı tabii, adamın kıçını topladım sonuçta 13 yıl, alıştım. O da bana toplatmaya alışmış... ne yapsın! Alışkanlıktan kurtulmak zor. 
Hayır sanki çok sakin, sevgi dolu, anlayışlı, dostane bir boşanmış çift örneğiyiz! Çok destek oluyor o bana çooookkk... Arkadaşız sanki biz! 
En sanal arkadaşlıkta benim eski kocamla aramızdaki arkadaşlık... o arkadaş olduğumuzu sanıyor ve bu yüzden benden kız arkadaşını alıp bırakmam gibi şeyler istiyor ve bu yüzden de oğlumuza kızı almaya geldiğimde "seni de görmeye geleceğim" diye söz verip gelmeyebiliyor... "Nihat amcanların işi çıktı, annem, bu akşam gelemeyecekler monopoli oynamaya" diyecekmişim gibi... arkadaşız ya biz.... 

Yandım, Bittim, Kül Oldum

Nasıl bir maraton halindeyim size anlatamam. Öyle bir koşuşturmaca yıllardır, öyle bir hareketlilik ki sormayın efendim. Sene 2000. Evlendim, 2003 anne oldum, şehrimden taşındım, 2006 işe girdim, 2011 boşandım, 2013 yine şehrimden taşındım, iş değiştirdim ve bu arada hep çalıştım, hep. Şükür hep işim oldu ki çalıştım, Allah ele güne muhtaç bırakmasın.
Bir koşuşturmaca, bir değişim hali, bir heyecan ama tatil yok. Bu kadar süredir şöyle ne Bodrum koylarında 1 haftalık otelli, mojitolu tatil, ne 2 haftalık Avrupa turu, ne annemlerin yazlığı, ne de TRT kampı konulu bir tatil yaptım. Tatil benim bu yaz başına kadar sadece bayramlarda ve pazar günleri, salondaki koltukta baygın bir vaziyette geçen günlerden ibaretti ki bu sene bu günlere, neyse ki, cumartesi günleri ve resmi tatil günleri de eklendi... gözünü seveyim kurumsal şirketçi anlayışın. Bu arada tam bu yaz tatili hak edeceğim şöyle en kurumsalından 2 hafta, iş değiştiriyorum tatil işi teee 2015 yılına kaldı; o da kısmet olursa! Buna da şükür elbet. İş olsun da! 
Ama çok yorgunum a dostlar! Bildiğiniz; beni anneannemin çatısı düz evin üzerine 43 derece sıcaklığındaki yaz gününün, öğle güneşinin altında kurutup, suyumdan arındırıp, un ufak oluncaya kadar iki tane koca gri taşın arasında ezip, elekten geçirip elemişler gibi hissediyorum. Zihnim yorgun, bu nedenle bedenimde. Ama duracak vakit yok çünkü çalışmak lazım, oğlumla ilgilenmek lazım. Ben yapmasam kim yapacak!
Yorgunum ama ya çok yorgunum ve nasıl geçecek bilmiyorum. Uykusu gelen ama bir türlü uykuya dalmayan, yumrukları ile gözünü burnunu ovuşturan ve bu yüzden suratı kıpkırmızı olmuş, ağzında emzik, avaz avaz bağıran, hali olmamasına rağmen inatla annesinin kucağında tepinen 1.5 yaşındaki çocuk kadar da huysuzum. Sadece güven içerisinde bana sarılınıp, sıkı sıkı tutulup "ŞŞŞŞŞŞ... eee, ee, eee, e" denilerek sakinleştirilmeye ihtiyacım var. Belki o zaman inadımdan vazgeçerek gözlerimi kapatırım ve dinlene...... zzzz!