17 Mayıs 2013 Cuma

Göz

Eski kocamın kapkara gözleri vardır. Siyah değildir rengi ama kap karadır bakışları.
Boş boş bakardı bana. Acıdan haykırdığımda, duygularımı anlattığımda bomboş bakardı. Simsiyah olurdu o gözler, bir perde inerdi sanki. Anlamazdı beni. Algılayamazdı anlattıklarımı, ağladığımda hissetmezdi acımı.
Empati taşımayan bakışları vardı o gözlerinin. Anlamazdım bende sebebini. Hem bizi o duruma sokan onun kararları idi, hem de acı çekmemi anlayamıyor beni suçluyordu. Anlayamazdım.
Kaskatı kesilirdi bedeni.
Göğsünü gererdi, omuzlarını arkaya, bedeninin üst kısmını öne atardı. Birileri ile konuşurken dibine girerdi, karşısındaki kişisel alanı önemli değildi. Baskı yapardı böylece. Kontrolü eline alırdı bedeniyle. Senin rahatsızlığın, onun en çok rahat ettiği zamandı.
Çok sertti. Dokunduğu zaman canımı acıtırdı. Sözde sevgisiyle dokunduğu zamanlarda bile canımı acıtırdı. Söylememe rağmen anlamazdı, inanmazdı hatta bana. Huysuzsun derdi.
Ama hepsi bir kenara, gözleri bomboş bakardı bana! Donuk ve simsiyah.
Bazı kâbus dolu gecelerimde o gözlerini görürüm hala. Tam iyileşememişim demek ki!

4 yorum:

  1. benim kocam da kavga ederken bana öyle bir tiksintiyle bakıyor ki... çok içim acıyor. çekip gidebilsem diyorum. gitsem de görmesem

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. :( Çok iyi anlıyorum seni çok! Yüreğim sıkıştı halini düşününce! Allah yardımcın olsun, en kısa sürede çözüme ulaşsın inşallah.

      Sil