26 Mart 2013 Salı

İstifa

Dün yedi yıllık işimden istifa ettim. Çok zor oldu. Buraya bir kaç kere yazmıştım; çok sıkıntılı olmaya başlamıştı işim. Diğer bir yandan günden güne artan tüm maddi sorumluluğu bende olan bir de oğlum varken bu karara varmak çok zor oldu. Eski kocanın bana saldırmasından dolayı da bu şehirde kalmamaya karar vermiştim, keza oğlumun böyle bir model ile ilişkisinin minimum'a düşmesinin hepimiz için iyi olacağını düşünüyorum. Belli ki, dışarıdan çok sakin ve normal görünen bu adamı benimle ilişkisinde çığırından çıkıyor. Farklı bir hal'e bürünüyor. Sanırım tüm güven, kontrol ve ego problemlerine su yüzüne çıkarıyorum. Kalıp savaşmak sadece oğlumu yıpratacaktır. Bunu yapmamayı tercih ediyorum çünkü çocuk büyütmek yeterince zorken bunu onu parçalamadan, annesi ile babası arasında seçim yapmak zorunda kalmadan yapmayı istiyorum.
Sonuç itibariyle; işimden ettiğim istifamla birlikte 10 sene önce bu şehirde kurduğum hayattan da istifa ettim dün. Büyük umutlarla gelmiştim buraya. Ailemi büyütecektim, bir çocuk daha, deniz kenarında yürüyüşler, kocanın işten eve gelmesini beklemek, toprak kaplar yapacağım bir atölyem, kitaplarım, yazılarım, vereceğim dersler, güneşli bir yuva... Artık yeni iş bulma, taşınma, yerleşme ve oğluma okul bulma süreci için düğmeye basmış durumdayım. Bu iş yerinde kazandığım parayı bir daha kazanamayacağımı biliyorum ama buna da hazırım. Küçük bir şehirden ayrılıp kalabalığa karışacağız ama buna da hazırım.
Patronum bana çok kızdı, çok kırıldığını ifade etti. Ama ben daha çok kırıldım konuşmamızın sonunda. Beni çok ezdi dün. Duygusallığına verdim. 
Daha hafifim ama, hayatımın kontrolünü elime aldım. Dün twitter üzerinden Sn. Şadkam Banu Conker ile yazışırken (kendisinden patron ile konuşmamı yapmadan evvel nasıl rahatlayabileceğimi, duygularımı kontrol edebileceğimi sormuştum) sayesinde fark ettim ki babam, eski koca ve en son da patronum ile ilişkilerimi sonlandırarak; sinirli, mutsuz ve dengesiz otorite kurmaya çalışan ego kaygıları yüksek insanlar ile sağlıksız ilişkilerimi tek tek sonlandırıyorum. E, bu da iyi birşey.
Kısacası istifa ettim; baskıcı ve kontrolcü kişiliklerden istifa ettim. Gelecek bir hayli korkutucu ama mutlu ve cesur bir anne olmaya karar verdim. Yani, klişe ama, kendimi hayatta terfi ettirdim!

11 yorum:

  1. hayırlı olsun, daha guzel gunleriniz olacak. moral bozmak yok;)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Yok şimdilik sakinim :)) esas iş bulma aşaması uzarsa o zaman delirmeyi planlıyorum :)) Teşekkürler.

      Sil
  2. Ohh bee bunları ben düsünmüs yapmıs gıbı hıssetım bırden,ac camı derinnn bir nefes al ve ohh bee.Herseyin daha iyi olması dileklerimle



    Nurcan

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Sağolasın Nurcan. Okur okumaz camı :)) Hepimize inşallah!

      Sil
  3. sizi uzun zamandır takip ediyorum ama şimdiye kadar yorum yazmamıştım. cesaretinizden dolayı sizi kutluyorum. umarım siz ve oğlunuz için en güzeli, en hayırlısı olur bundan sonra.
    Umut

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim, beni çok mutlu ettiniz. Hea...cahil cesareti :)) Inşallah hepimiz için Allah mutlu günler nasip eder. Sevgiler.

      Sil
  4. Her şey gönlünce olsun bundan sonrası için. Hiçbir şey için geç değil. Hayatını yeniden kurman için ise hiç geç değil.

    YanıtlaSil
  5. Hayırlı olsun ve darısı bana olsun...
    İnşallah güzel günler sizinle olur.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Teşekkürler. İnşallah hepimizle.
      Eğer benim gibi çalışman gereken uzuuuuuun bir ihbar süren yoksa, iş aramadan ayrılma :)) psikolojisi hiç hoş değil :)) Dün dizlerime sarılıp sallanıyordum evin bir köşesinde :D

      Sil
  6. Ankara'ya gel hepimize yetecek kadar iş ve yaşam alanı var burda. ha bir de i.melih var ona dikkat et :))

    BB

    YanıtlaSil