10 Aralık 2012 Pazartesi

Ağlamak Güzeldir

Canın acımıştır bir kere.
O kadar çok acımıştır ki, yeniden hayata tutunmak için, içini sertleştirmişsindir. Etrafına duvarlar örmüş, içeriden duvarlara sıva yapmış, mavi bir renge boyamış, üzerine bir de mutluluk tabloları çizmişsindir.
Sonra gün gelir bunalır, bir pencere açarsın ördüğün duvara. Temkinlisindir ama. Amacın birazcık nefes almaktır, sımsıkı kapattığın odanın birazcık, azıcık havalanmasıdır. Aslında ümidini de pek kaybetmemişsindir. İçten içe duvarları elindeki balyoz ile yıkacak bir yiğidin duasını edersin. İhtiyacım da yok dersin ama için çeker. Can bu neticede. Haksızlıkmış gibi gelir. Neden sen yalnız olmak zorunda olasın ki? Kötü bir insan değilsindir, hatta ve hatta iyi birisindir. Elinden gelenini vermişsindir, olmayanı da yoktan var etmişsindir.
Çok iyi biri olduğun için yapayalnız kaldığın söylenir çevrendekiler tarafından. Anlamsız gelir. "Fazla vericisin" der dostların.
"Kendini yeterince sevmiyorsun" denir, "bir dur da sadece kendinle ilgilen" denir. "Ama" dersin, "benim sevgim karşımdakinin içinden akar, akar da bana döner. Ben başkasına vermekten, sonsuz paylaşımdan mutluyum" dersin. Anlayamazsın. En sonda da anlayamadığın için de sana söylenenleri doğru beller, öyle yaşarsın.
Sonra gün gelir dolu dolu bir fırtına çıkar, pencerenden bir esinti beklerken güçlü bir rüzgar girer duvarlarla örülü odana ve kuvvetli rüzgar dağıtır tuğlaları tek tek.
Bir yandan etrafa dağılan parçaları hızlı hızlı toplarken, diğer yandan da şaşkınsındır. Çırılçıplak kalırsın bir anda. Önce duvarı tekrar örmeye çalışırsın ama parçalar o kadar uzaklara saçılmıştır ki panikle bırakırsın. Daha da kötüsünü yaparsın. Tam bu anda, kendini kapatmaya çalışırsın, örtünürsün ama seni örtecek olan eski giysilerin, eski alışkanlıklarındır.
Tekrarlarsın, korkularını yenilersin.
Bir daha yapmam dediğin her şeyi yeniden yaşatırsın içinde.
Sana öğretilmiş olandır bu davranışlar. Aslında "bu benim ama" dediğin her alışkanlık her bir davranış, daha önce ellerinden kayıp giden mutlulukları elinden tutma çabasından başka bir şey değildir. 
Çocukluğundur belki kurtarmak istediğin. Bugünün hataları ise annenin dün yapmadığın için kızdığı davranışlarındır.
Yeni savaşlara, eski taktiklerle girersin.
Yeni yolculuklara, eski korkularla.
Eğer karşındaki insan sabırlı ise, çözülürsün. Değilse, en başa dönersin.
Yine duvarlar örersin. Her bir tuğlayı ağlayarak dizersin etrafına. Gün geçtikçe daha da sağlam olur. Havasız kalmaya razı olursun.
Eğer yeterince cesursan eski korkulardan ders çıkarırsın, tekrarlamazsın.
Eğer Allah'a güvenirsen de, dua edersen, çok istersen aradığını sen bulmadan o seni bulur.
Umudunu yitiremezsin, çünkü yalnızlık Allah'a mahsustur, bunu da çok iyi bilirsin. "Sensiz içime sinmiyor" diyebilmek istersin. Ağlarsın ama, bilmelisin ki...



8 yorum:

  1. Bilmelisin ki,sen guzelliklere layiksin :)))))

    YanıtlaSil
  2. O duvarlar gün gelir yıkılır ve gerçekten sabırla seni dinleyecek,seni çözecek biri geliverir karşına, hiç aramadığın bir zamanda, ümidini yitirdiğin bir zamanda. Çok güzel anlatmışsın duygularını, dilerim isteklerin gerçekleşir, sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim, çok teşekkür ederim okuduğun için de. Ellerine, emeğine sağlık çok güzel işler yapmışsın :) sevgiler xx

      Sil
  3. Bazı şeyleri istemeden yaşıyoruz ve çok iyi bir insan olmak yetmiyor çoğu zaman durumu kurtarmaya. Bir de üstüne kendinden çok karşısındakini düşünen biriyse söz konusu vay haline!
    Nasıl bir ailede büyüyorsak hemen hemen öyle oluyoruz. Yazmışsın ya, annemize kızdığımız davranışlar...diye, biz de ister istemez yapıyoruz bu yüzden.
    Bu arada gelecek nesillerden de pek umudum yok, empati kurmak bir yana kendilerinden başka kimse yok sanki hayatlarında. Orta halli bir ailenin çocuğunun bile her şeyi var, çok çabalamadan.
    Şimdi bu çocuklar ilerde bilecek mi sevgiyi, anlayışı, saygıyı?
    Hiç zannetmem...
    Çocuklara saygılı olmayı, başkalarını da düşünmeyi, hayvanları sevmeyi, doğayı korumayı...(kısaca insan olmayı) öğretirken bir yandan, "Semi bunları öğretiyorsun da karşılarına ne insanlar çıkacak, ezilecek bu çocuklar" diye düşünmeden edemiyorum.


    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Semi, iki yanlış bir doğru etmez ya.... biz çocuklarımızı bildiğimiz gibi yetiştirelim. Sadece, kendilerine de değer vermeyi bilsinler yeter bence. Şu haliyle bile birbirimizi anlıyoruz, görmeden. Düşünsene, bizim gibi hisseden daha çok insan var hayatta. Allah hep onlarla karşılaştırsın, çocuklar da bulur doğrularını.

      Sil
  4. Canım...

    Dua, ümit! bunlar varsa o duvarı şefkatle aralayacak biri gelecek inşallah.. ve sen elhamdulillah diyeceksin sonunda.. iyileri, sadece kendinden dileyeni mahzun bırakmaz Rabbim.. Sen iyisin canım arkadaşım.. çok seviyorum seni görmeden, bilmeden.. öpüyorum seni ve sımsıkı sarılıyorum sana..

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Güzel arkadaşım, çok teşekkür ederim. Allah hepimize en hayırlısını nasip etsin inşAllah. Bakma benimkisi şımarıklık işte :)
      Seni gönlümden gördüm bana yetti hislerim, Allah zor zamanlarımda çıkardı seni karşıma, dengemi, inancımı bulayım diye. İçimde kocaman yerin var. Burada, yanımızda, her daim eviniz yurdunuz var. Sevgiler.

      Sil