11 Ekim 2012 Perşembe

Kontrol Manyağı Bekar Anne

Ben bir kontrol manyağıyım. Hani yumuşatayım, kontrol delisiyim hatta çevremde gelişen olayların farkındalığında olmak beni rahatlatıyor filan desem dedim ama yok...bildiğiniz kontrol manyağıyım. 
Benim gibi bir kontrol manyağının bir anda (!) aldatılması ve süreç içerisinde boşanması ne kadar zor anlatamam. Adamın beni aldattığını duyduğumdaki ilk tepkim "bir saniye...evlilik tamam, çocuk tamam, aldatılmak??? hayır hayır, hayır bu planlarımda yoktu. Listemi kontrol etmeliyim. Mmmm... hayır üzgünüm hiç planlarıma uymuyor bu durum" olmuştu. 
"Ben bir kontrol manyağı değilim, sadece
 olayların kendi istediğim gibi gelişmesinden hoşlanırım!"
Hatta SADECE bu kontrol manyaklığım yüzünden bile uzun süre evli kaldım o adamla. Bir kere hiiiiiççç pratik değil, efendim, boşanmak. Boşanmadan evvel eşyaların paylaşımını düşününce bile canım sıkılıyordu; "Yahu...her şeyin yeri var. Bu burada gayet iyi duruyor, şimdi o başka bir evde yaşayamaz" diyordum kendime hani çocuğumun boşanmış bir evlat olarak durumunu düşündüğümde ne kadar çıldırdığımı anlatamam bile. Plana göre anne+baba=çocuk idi. Hep beraber yaşanacaktı. Biz çalışacak, o okuyacaktı. Beraber koyacaktık kuralları, babası okula bırakacak, ben akşamları alacaktım. Eee, bu durumda plana uymadı.
Sonuç...kocaman bir kuyu. Tünel desem, sonunda ışık görme şansı var ya olmaz. Bildiğiniz bir kuyuya düşüyordum. Bu arada sağda solda gördüğüm her çıkıntıya, her bir dal'a tutunmaya çalışıyordum. Çok hızlı düştüğüm için tutunamadığım gibi, ellerim yaralanıyor, kanıyor ve acıyordu. Kapkaranlıktı dibi, gözlerimin kapalı olması ile açık olması arasında hiç bir fark yoktu. Nereye düştüğümü görmüyordum. Hatta kuyunun havası da sıkıcıydı, nemli, eski ve boğucuydu. Sesimi bile duyuramıyordum kendime. Depresyon böyle bir şey işte. Eski, derin, ucu olmayan bir kuyu!Sonra kontrol etmeyi bıraktım olayları bıraktım kendimi, işte o zaman kuyudan arkadaşlarım sesimi duydu. Biri ip sarkıttı, diğer de fener verdi... anti-depresanların da çok faydası oldu tabii. Allahım o ne kafa öyle. Önce bir işe yaramıyor gibi gelir insana ama sonra yavaş yavaş tedavi eder (bir de sağolsun 10 - 13 kilo aldırdı bana ve bir çok sebepten dolayı bana iyi gelmesine rağmen kimseye tavsiye etmem ilaç kullanımını - başka çaresi yoksa ayrı).
Sonuç...hala bir kontrol manyağıyım ama bunu artık sadece işimde kullanıyorum. İlişkilerimde daha çok bekle ve gör taktiğini uyguluyorum. Verdiğim tavsiyeler eskisi kadar müdaheleci değil ve hayatta herşeyin ve herkesin bir anda değişebileceğini öğrendim...aa...aaaaa...durun, geleceğim, asistanım çok uygunsuz bir font kullanıyor mail yazarken hemen durdurmam gerek yoksa olmaz ki canım.... :)


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder