15 Eylül 2012 Cumartesi

Ya Beceremezsem?



Daha önce bahsettim belki. Benim erkek kardeşim yok, kızlar ile dolu bir evde büyüdüm. Evimiz kalabalık idi, sesimizi duyurmak için bağır çağır konuşurduk. Kimin sesi en çok çıkarsa, o en çok sözünü anlatabilen olurdu...taaa ki eve baba gelinceye kadar. Çok sinirli bir babaydı. Eve geldiğinde her şeyin yerli yerinde olmasını, perdelerin bile düzgün durmasını ister, her hangi bir dağınıklık veya istenmeyen manzara ile karşılaşınca başlardı kızmaya, dövemeye.
Benim çocukluğum böyle bir dünya da geçti. Arkasından zekasına rağmen, disiplinsizlikten, tembellikten, rahatlığından dolayı bir baltaya sap olamamış, ne bir kariyeri, ne bir yerde birikmiş parası ne de geleceği için bir planı olan bir insan ile evlendim. Bu kişi, her ne kadar tekrar tekrar söylüyorum çok zeki olsa da, psikolojik sorunları ve disiplinsiz yetiştirilme tarzı nedeniyle beni çok üzmüştür ve oğluna kötü bir örnektir.
Gel gelelim benim oğlumla ilişkime. 
O kadar çok geçmişimi sırtımda taşıyor, o kadar çok korkuyorum ki saçmalıyorum! Neyse ki beni sarsacak, arada kendime getirecek harika bir arkadaşım var. Bu konuşmayı benimle binlerce defa yapmıştır ve eminim ki binlerce defa daha yapacaktır.
Buyrun...
**************************************************************************************************************
Nen: Oğluş babada mi
Mina: Evet, sabah bıraktım. Dün bana "sen çok ilgilisin, arkadaşlarımın annesinden çok daha fazla ilgilisin" dedi. Bende "bu seni rahatsız ediyor mu" diye sordum. "Evet" dedi!!! Alllaaaaaahhhh!!!! Sen misin bunu söyleyen. Dedim "benim görevim bu, ben sana söylemesem yapacak mısın, saatinde yatacak mısın, öğrenecek misin çarpım tablosunu vs" dedim. "İstemiyorsan yapma ama hayatta yapmak istediğin şeyleri yapmak için eğitimini tamamlaman şart" dedim.
Nen: Ne dedi?
Mina: Ben buna bayağı bir kızdım bağırındım, sonra sarılmadan; hayatımızda ilk defa, sarılmadan yatırdım yatağa. Kızdım, istedim ki çabamı görsün. Ben ona çarpım tablosu vs diyorsam bir bildiğim var ki diyorum. Ki zorlayıcı bi anne değilim bence. "Boya yapmak için bile eğitim lazım beyefendi" dedim. Çıktım salona gittim. Arkamdan geldi. "Anne özür dilerim düşünmeden söyledim" dedi. Sonra barıştık. Bilmiyorum, umarım hata yapmıyorum.
Nen: Abi zorlayıcı bir annesin, affedersin ama.
Mina:Hahahahah, kibarsın sende. Öyle, biliyorum ne mal olduğumu!
Nen: Evet yani çocuk haklı cok aşırı üstündesin, anlıyorum sende haklısın da çocuğun nefes alanı yok. Senin kontrolün dışında bir şey yapamıyor.
Mina: Evet ya...
Nen: Yemek bile yiyemiyor.
Mina: Kraker yiyebilir miyim diye beni arıyor.
Nen: Ay yavrum. Yerim onu ben kırp kırp kraker niyetine!
Mina: Ama ben bunu asla demedim, izinsiz yeme demedim!
Nen: Evet de...
Mina: Yediği için kızmadım, şeker dışında! 
Nen: Senin haberin dışında bir şey yaptığı zaman, herhangi başka bir şey, öyle kızıyorsun ki çocuk soruyor mecbur!
Mina: Şu okul işini oturtalım biraz rahat bırakacağım. Büyüyor, ezmemem lazım biliyorum
Nen: Evet Mina ve erkek o
Mina: Hele hele erkek!
Nen: Aynen. Ev geçindirecek, kadınına sahip çıkacak!
Mina: Ama nasıl yapacağımı bilmiyorum!
Nen: Güçlü olacak!
Mina: Sizde erkek kardeşin var kızım, biz paso kız! Nasıl yapılır ki! Dur bir araştırayım!
Nen: Baba işte!!!
Mina: Ne yapsam, sorumluluk mu versem?
Nen: Benim kocamın babasi bunları erkek gibi yetiştirmiş!
Mina: Tıraş bıçağı mı koysam?
Nen: Valla kocam 5 yaşındayken babasıyla gaz kuyruğuna giriyormuş. Çok küçük yaştan, sorumlulukları varmış. Hani, abidik gubidik de değil. Bayağa görev.
Mina: Evet, seneye kesin çalışacak da...
Nen: Nerede çalışacak, küçük siyah çocuk işçi hahah!
Mina: Valla bulacağım bir yer, olmazsa arkadaşının annesiyle konuşacağım. O çalıştırsın atölyede bunları. O sonra da şimdi ne yapsam acaba. Aikido bir başlangıç.
Nen: 2 gün sonra ben istemiyorum diye ağlayacak arkadaşının annesinin yanını istemeyecek.
Mina: O zaman yabancı biri ile çalışacak.
Nen: Yabancı olacak? Gene ağlayacak. Bence evden basla, evde iş yapıyor biliyorum ama
çalışmak için küçük bence, ya da şöyle yapabilir...evet her yaptığı ayrı sanat ama
kendi işlerini satıp parasını takip edebilir. Kardeşim babamın şeylerini, çok sattı valla! Aikido olabilir!
Mina: Var evde görevi!
Nen: İstemediği bir şeye yazdırma, çünkü yarım bıraktıkça başarısızım duygusu oluşabilir.
Mina: Evet doğru diyorsun, zorlamayacağım. Denesin! Ya basket, resim vs hep kendi istediğinde bıraktı o konuda zorlamıyorum okul konusunda da bu sene zorluyorum!
Nen: Zaten çalışkan
maşallah!
Mina: Zorlayacağım, yetmiyor Nen!
Nen: Abi nasıl yetmiyor, çocuk zehir gibi kendi kendine kitap okuyan bir çocuk bugünlerde ne kadar zor bulunur biliyor musun.
Mina: Evet ya!
Nen: Yeteneklerinden soğutma çocuğu!
Mina: Tamam, bir de bağırmamam lazım abi!
Nen: Abi evet!!!
Mina: Kontrol sıfır, kopuyorum resmen!
Nen: Gerçekten çok bağırıyorsun!
Mina: Ne yapsam ki!
Nen: Yani, bağır...
Mina: Saymayı denedim....
Nen: Kesinlikle, otorite ol!
Mina: ...dua denedim!
Nen: ... ama sen eğiri oturdun, makarnan kaldi kalemlerini topla, ayağını çek... her şeye bağırıyorsun ama sende öyle görmüşsündür eminim! Gerçekten hatalı olduğu şeyde bağırırsan öğrenir, her şeye bağırırsan seni kaale almaz.
Mina: Haklısın, aman ya beceremiyorum...
Nen: DENEYECEKSİN YAPACAK BİRŞEY YOK!
Mina: Deniyorumm zaten de....Var ya! Analık tam zamanlı vicdan hesabı!
Nen: EVET ALLAH YARDIMCIN OLSUN!
Mina: AMİİİNNNN!
**********************************************************************************
Çok üzülüyorum çok. İyi bir anne değilim diye korkuyorum. Okuyorum bakıyorum ama hiç bir yerde bu konuda yazan bir anne görmedim. Ya siz kızmadan nasıl yapıyorsunuz, bağırışma olmuyor mu sizin evde? Ya bir erkek çocuğu nasıl erkek gibi yetiştirilir, nasıl öğretilir sorumluluk, nasıl anlatılır, nasıl öğretilir? Hele ortada baba yoksa nasıl olur bu işler?
Tamam, çocuğum uslu, peki ben ona kızdığım için uslu olmuş olamaz mı? Bıraksaydım başı boş ne olacaktı? Ya da daha da kötüsü, ya bu çocuk başı boş, disiplinsiz, şımarık olursa ben yeterince disiplin uygulamadığım için!!!
Ben oğlumu tek başıma büyütmek zorunda kalacağımı hiç düşünmemiştim, buna hiç hazırlıklı değildim ve şimdi de zorlanıyorum. İyiki Nen var kocası var bana yardımcı olan!
Allaha şükürler olsun ki oğlum sakin, akıllı ve anlayışlı. Bari bunu bozmasam! Çok korkuyorum arkadaşlar! Ya beceremezsem?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder