9 Temmuz 2012 Pazartesi

Beautiful Boy

Tam tamına 4 gün sonra oğlum evimize dönüyor. O kadar çok özledim ki. Hani...çocuk yok biraz rahatlarım, yayarım, yatarım, kalkarım gezerim diye düşündüm. Eh! Yalan değil hepsini yaptım ama gittiğinin 2. günü evdeki sessizliği hissettim, 4. günde deli gibi özlemeye başladım. Bugün en son telefonda "tırnakların uzadı mı?" diye sordum "Evet" diyince hemen babasını aradım, "E artık gelsin, gider misin getirirler mi?" diye sordum! Sonuç olarak yapılan planların akabinde kararlaştırılan; cumartesi burada olacak minik adam (bu arada babası getirmiyor, oradan gelen bir akrabaları ile beraber gelecek! Ballı adam gene işini yaptıracak birini buldu) ve evim yine dolacak, şenlenecek, dağılacak, kirlenecek, buzdolabı yemekle dolacak, yerleri minik kesik kağıt kırpıntıları renklendirecek, salondaki kapı ve duvardan bulaşık makinesine uzanan akrilik boyalı minik parmak izleri olacak. Sıkılacak, bunalacak, anne ne zaman eve geliyorsun diye beni 10 defa işten arayacak (9 yaşına giren oğlum artık evde tek başına kalmaya başladı ben işteyken). Ben de yeniden canlanacağım. Sabah kalkmak, yemek yapmak, her gün çamaşır yıkamak, ofiste oyalanmak yerine eve koştura koştura gitmek için yeniden bir sebebim olacak! 1 ay sonra yine birbirimizin gözünün içine bakıyor olacağız bir süre ayrı kalmak için ama ben yine 1 gece dayanacağım, 2. gün yüreğim titreyecek, 3. gün "kulaklarının içinin temizlenmesi gerekiyordur şimdi" den tutun, "ben kumandayı bulamadım" kadar absürt bin bir bahaneyle eve geri getiriyor olacağım oğlumu. Zaman ilerledikçe o benden daha da uzaklaşacak, ayrı kalabileceği süreler uzadıkça, benim onu daha çok yanımda isteyeceğim günler gelecek...o büyüyecek, olgunlaşacak ve yuvadan uzaklaşacak! Ben büyüyeceğim, olgunlaşacağım ve civcivlerini etrafında isteyen yuvaya bağımlı bir anne tavuk haline geleceğim! Olması gereken de bu, her nesil kendi önüne bakar....anneler de heeeeppp çocuklarının gözünün içine bakar, yanımda kal diye!
Dua ediyorum. Allahım, bana akıl sağlığı ver ki çocuğum delirmeden, kendi isteğiyle yanımda kalsın, yaşlılığımda beni ziyaret etsin, beni arasın sorsun, yanımda keyifli mutlu zamanlar geçirsin! Mecburiyetten değil, istekle yanımda kalsın! Kendimi bile şaşırtacak biçimde nevrotikleşebiliyorum çünkü - tırnak uzadı diye eve mi döndürülür çocuk, döndürülür işte. Kesmezler şimdi, hasta olur pis olursa!! Gelsin şimdi sonra yine gider! :))


1 yorum:

  1. ayyy bayıldımm yazına şahane anlatmışsın canım onlar büyüyor bizde aynı şekilde aslında biz onlarıı istedikçe yanımızda yavrularımızda kendi hayatlarını kuruyor olacaklar tam manasıyla.. dediğin gibi iyi bir ana,özlenen istenilenn çookkça sevilen bir ana olabilelim inşallahh yavrularımıza:) son olarak iyi hasret gidermler dileyelim size ana-oğul öpüyorum canım :)

    YanıtlaSil